“Het was een heel vriendelijke Nederlandse dame”, vertelt Paula* (88) uit Oisterwijk. Vrijdagmiddag kreeg ze bezoek van een vrouw die zei dat ze van de thuiszorg was. Ze wilde de badkamers van oudere bewoners controleren op veiligheid. Pas zondagmiddag ontdekte Paula dat haar complete sieradencollectie was verdwenen. Ze bleek het slachtoffer van een babbeltruc.

"Achteraf denk je: waarom heb ik haar binnengelaten? Ik woon zelfstandig in een appartementencomplex in het centrum van Oisterwijk en heb helemaal geen thuiszorg. Maar haar verhaal klonk geloofwaardig”, vertelt de kranige 88-jarige. De vrouw zei dat ze de badkamers van oudere bewoners wilde controleren in het kader van valpreventie.

Eenmaal binnen gingen de twee meteen naar de badkamer. Daar brachten ze samen zo'n 25 minuten door. “Dat weet ik omdat mijn schoondochter belde toen we daar waren. Ik zei dat ik haar later wel terug zou bellen. Daardoor kon ik achteraf precies zien hoe laat die vriendelijke dame bij mij in de badkamer was.”

De vrouw controleerde of het toilet hoog genoeg was. “Ik moest erop gaan zitten en kreeg complimenten over mijn veilige toilet”, vertelt Paula. Wel viel haar iets op: de bezoekster bleef bij de badkamerdeur staan en deed die regelmatig open en dicht. “Waarschijnlijk om te kijken of haar partner in crime al klaar was.”

Paula werd flink beziggehouden. Ze moest onder meer laten zien dat ze zelfstandig in bad kon stappen en haar benen werden gecontroleerd op vocht. “Ik kreeg een tien met een griffel.”

Plotseling moest de vriendelijke dame weg. Ze zei haast te hebben omdat ze nog meer badkamers moest controleren. “Ze was al de deur uit voordat ik het in de gaten had. Ik riep nog of ze iets wilde drinken, maar ze was al weg.”

Paula had niets in de gaten. Haar portemonnee, tas en mobiele telefoon lagen nog gewoon in de woonkamer. Pas zondagmiddag, toen ze zich wilde optutten voor een feest van de buren, ontdekte ze de diefstal. “Ik wilde mijn parelketting omdoen, die in mijn dressoir lag. Mijn hele lade was leeg. Toen keek ik in mijn kast en bleek daar ook alles verdwenen.”

Het gaat om een grote verzameling sieraden met een flinke waarde. “Mijn man was vroeger veel in het buitenland en nam dan vaak een bijzonder sieraad mee. We hadden daardoor nogal een verzameling met diamanten, briljanten en veel goud. Ook de horloges van mijn overleden man zijn weg, net als mijn eigen horloges. Ik weet niet wat alles bij elkaar waard is, maar het waren destijds al geen koopjes.”

Ondanks de diefstal blijft Paula redelijk nuchter. “Het is gebeurd. Ik had ook gewond kunnen raken als ik de dief had betrapt. Gelukkig heb ik mijn trouwring nog. Die draag ik altijd. Maar ik doe voortaan nooit meer open voor mensen die ik niet ken. Niet voor de politie en niet voor zorgverleners.”

“Ik ben geschrokken, maar niet overstuur”, vervolgt ze. “Ik heb voor hetere vuren gestaan in mijn leven. Ik ben vooral heel erg teleurgesteld. Het leek zo'n aardige vrouw. Ik had er zo een kopje koffie mee gedronken.”

De kleinzoon van Paula deed zondag aangifte. Volgens de agenten die binnen een uur bij haar op de stoep stonden, hadden ze deze babbeltruc met een nep-thuiszorgmedewerker nog niet eerder meegemaakt in Oisterwijk.

Het slachtoffer wilde niet met haar echte naam genoemd worden. Haar werkelijke naam is bij de redactie bekend.