"Als ik hier binnenstap, dan sterf ik", vertelt Andy Puharich uit Eindhoven. In de kelder van zijn huis bouwt hij namelijk aan een bijzonder anti-dementieproject: de Nooduitgang. "Ik noem het ook wel mijn houdoe-hok."
Andy is een van de nachtbrakers bij wie programmamaker Merlijn Passier langsgaat in het tweede seizoen van Merlijn en de Nachtbrakers. Daarin onderzoekt hij wat er allemaal in de provincie gebeurt als iedereen ligt te slapen.
Overdag werkt Andy als decorbouwer, timmerman en kunstenaar, maar 's nachts werkt hij aan zijn eigen project. "Alles in dit hok is heel lieflijk. Als ik hier binnenstap, begint er een muziekje te spelen en hangen er allemaal foto's van leuke momenten uit mijn leven", vertelt Andy.
"Het idee is dat ik hier dan vredig doezelend in slaap val en uiteindelijk sterf", zegt Andy.
Denk je aan zelfdoding? Bel dan 24/7 gratis en anoniem met 113 of chat op 113.nl.
Anti-dementie
Andy is niet van plan het hok snel te gebruiken. Hij ziet het meer als een uitweg voor als hij alzheimer zou krijgen. "Mijn vader is heel dement aan zijn einde gekomen. Het zit bij ons in de familie", zegt Andy.
Daarom heeft hij dit hok gebouwd. "Nu kan ik nog onthouden dat ik hier niet naar binnen moet gaan, omdat dat gevaarlijk is. Maar als ik zo dement ben dat ik dat niet meer weet, ga ik nietsvermoedend in dat hokje kijken en word ik op een vredige manier de dood in geleid."
Automatisch mailtje
Andy heeft ook aan de praktische zaken gedacht voor als het zover is. "Vanuit dit hok wordt automatisch een mailtje gestuurd naar bijvoorbeeld mijn levensverzekering en worden mijn abonnementen opgezegd", vertelt Andy. "En mijn vrienden krijgen ook meteen een appje: 'Het was leuk, jongens'."
Eigen doodskist
De doodskist van Andy staat ook al klaar, in de gang. "Ik ben altijd timmerman geweest, dus ik vond het een raar idee dat iemand anders mijn kist in elkaar zou zetten", vertelt hij. Tot hij hem nodig heeft, wordt de doodskist gebruikt als kapstok.
"Ik kreeg wel wat heftige reacties. De meeste mensen willen niet aan hun eigen dood denken", zegt Andy. "Maar ik ben niet bang voor de dood. Ik ben juist bang om niet dood te gaan en langzaam weg te moeten kwijnen. We moeten uiteindelijk allemaal dood. De vraag is alleen hoe."