Achter veel tattoos schuilt een emotioneel verhaal. Zo ook achter de tatoeage van Anne-Marie (52) uit Eindhoven. Jaren na de dood van haar ouders besloot ze een tattoo met hun as erin te laten zetten. Dat ging alleen even iets anders dan verwacht als ze eenmaal in de tattooshop is. "Wil ik mijn ouders uit mijn tas halen. Is dat blikje met as in mijn tas opengegaan. De as lag los in m'n tas!"
De ouders van Anne-Marie werden allebei ziek. Ze konden daardoor niet meer reizen, maar ze hadden heel graag de stad Praag nog eens willen zien. "Helaas is het daar nooit van gekomen", vertelt Anne-Marie.
In 2010 overleed haar moeder en in 2013 haar vader. Een pittige periode van rouw volgt. In de jaren daarna denkt Anne-Marie na over een tattoo. "Ik heb zo lang zitten twijfelen en eerst de rouwfase doorlopen. Daardoor wist ik wel zeker dat ik het niet uit emotie ging doen."
In 2018 was het zover: een kleine tattoo met daarin de as van haar ouders. Dat had Anne-Marie voor ogen. "Ik koos voor een hartje met een infinity-teken erin verwerkt." Het is de eerste die ze gaat laten zetten.
Een paar dagen voor haar afspraak loopt ze in een winkel waar ze een klein blikje ziet in de vorm van een koffer. "En wat wilde het toeval? De stad Praag stond erop. Ik dacht: dit is het perfecte blikje om wat van de as van mijn ouders in te doen en dit mee te nemen naar de tattoo-artist. Zo waren ze toch nog even onderweg naar Praag."
Met veel moeite en een theelepel kreeg Anne-Marie wat as in het blikje. Ze deed het blikje in haar tas en ging samen met haar man naar haar afspraak. "Natuurlijk een beetje zenuwachtig en toch ook wel emotioneel", vertelt ze.
Als ze het blikje uit haar tas wil halen, ziet ze dat het open is gegaan en de as van haar ouders overal in haar tas ligt. "Ik had zoiets van: wat overkomt mij nou?", zegt ze lachend. "De tatoeëerder vond het heel erg, maar ik zag er de humor wel van in. Ik heb er gigantisch om gelachen. En ik denk dat mijn ouders hier ook vreselijk om hadden kunnen lachen."
Uiteindelijk krijgt Anne-Marie het voor elkaar om nog was as bij elkaar te schrapen. "Dat was voldoende om in mijn tattoo te verwerken." En door het voorval met het as waren de spanningen bij haar verdwenen. "Toen 'ie klaar was begon ik wel echt heel erg te huilen. Dat was een emotioneel moment."
Jaren later is Anne-Marie nog altijd blij met haar tattoo. "Het is geen hele originele, maar voor mij is het wel een mooi symbool. En nu reizen mijn ouders altijd met me mee!"
Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.
