Het lijkt op een bushokje, maar het is inmiddels bijna een huiskamer. De overkapping aan de Kanaaldijk Noord-Oost in Helmond is bekleed met dekens tegen de wind en staat vol met meubels, plantjes en kaarsen. De gemeente gaf een groep daklozen hier een plek om te schuilen, om zo de overlast in een nabijgelegen park tegen te gaan. Maar volgens bedrijven en omwonenden is het probleem daarmee alleen maar verplaatst.
Iedereen is het erover eens dat de dakloze mensen een goede plek verdienen. Sinds deze zomer verblijven ze in Helmond onder een overkapping. Een buurtbewoner noemt hen aardig. “Ze beginnen ons al een beetje te herkennen.” Ook een man die zijn hond uitlaat, komt er dagelijks langs. “Ik heb er geen last van. De mensen zijn erg vriendelijk.”
Toch zijn drie bedrijven in de buurt niet blij met de locatie. “Onze klanten rijden hier de straat in. Het ziet er gewoon niet goed uit”, zeggen ze. De ondernemers willen liever anoniem blijven. Een van hen zegt dat de situatie slecht is voor de bedrijfsvoering. “Onze klanten durven hun auto hier niet meer te parkeren. Ze vinden het verschrikkelijk.”
Een andere ondernemer zegt dat vrouwen die voorbijfietsen worden lastiggevallen en nageroepen. Ook zouden de dakloze mensen bij bedrijven aanbellen om naar het toilet te gaan. De overkapping was aanvankelijk nog kaal, maar volgens de ondernemers en omwonenden is er steeds meer bijgekomen.
“Er staan nu meubels, plantjes en kaarsen. Er wordt gebarbecued en er is een vuurkorf. Het was bedoeld als hangplek, maar is nu meer een huiskamer geworden.” Volgens de ondernemers en omwonenden wordt er ook gedronken en doen mensen hun behoefte op straat.
De eigenaren van de omliggende bedrijven zijn niet te spreken over de keuze van de gemeente Helmond. “De locatie is gewoon niet goed”, zegt een van hen. Op camerabeelden zijn volgens de ondernemer regelmatig auto's te zien die langskomen. Dat wekt bij hem het vermoeden dat er drugs worden gedeald. Bewijs daarvoor heeft hij niet. Het bedrijf zegt met de gemeente in gesprek te zijn en incidenten te melden. “We willen gewoon dat het weggehaald wordt.”
Onder de overkapping zitten de dakloze mensen tussen het beddengoed, de meubels en de plantjes, terwijl de motregen neervalt. Achter het gebouwtje staan twee tentjes waar mensen slapen. Op de overkapping staat juist aangegeven dat overnachten niet is toegestaan. Toch zeggen de mensen die er verblijven dat er zes tot zeven personen slapen.
“Er is gewoon geen ruimte in de noodopvang”, vertelt een vrouw die in het bushokje woont. Volgens haar zijn er tien kamers, terwijl zich dertig mensen melden. Zelf ziet ze er ook tegenop om naar de opvang te gaan. “Ik krijg er een raar gevoel in mijn buik. Ik ben er een keertje bestolen.”
De mensen die onder de overkapping verblijven, willen vooral dat omwonenden niet bang voor hen zijn. “Mensen denken dat we bavianen zijn, maar we zijn gewoon mensen”, zegt een van hen. “We komen hier alleen om droog te zitten en een pilsje te drinken. Dat mag hier gewoon, het wordt gedoogd.”
