“Ik vind het erg spannend, maar ik doe het om mijn collega-militairen die niet meer leven te eren.” Dat zegt veteraan Dennis van Esch (38) uit Veghel. Tijdens een missie in Afghanistan raakte hij zijn beide benen kwijt door een bermbom. Woensdag houdt hij een toespraak tijdens de Herdenking Brabants Gesneuvelden in Waalre.

Het is maart 2009 als Dennis van Esch als jong broekie van 21 naar Afghanistan gaat. Het is er al zijn tweede missie. Op 20 juni verandert Dennis’ leven voorgoed. “’s Ochtends vroeg ging het alarm af: onze Franse collega’s waren op een bermbom gereden. We reden uit om ze te helpen.” Over de radio kregen de mannen instructies. De Taliban was nog volop aanwezig in het gebied, en in de omgeving lagen nog veel andere bermbommen. “Op de terugweg ontplofte er een, precies onder ons voertuig.”

Dennis wordt met een collega uit de wagen uit de wagen geslingerd en raakt in coma. “Ze hebben mijn beide benen moeten amputeren. Ik lag twee dagen in een Afghaans ziekenhuis, daarna lag ik nog weken in coma in Nederland.”

Opnieuw leren leven
Als Dennis uit de coma komt, moet hij opnieuw leren leven. “Ik had geen benen meer, moest leren om met de rolstoel om te gaan. Ik had een hersenbeschadiging, moest opnieuw leren praten met heel veel logopedie.” En zo volgden nog meer therapieën. Én een nieuwe baan bij Defensie.

“Ik ben nu conciërge en beheerder op de sportafdeling van de kazerne in Oirschot”, vertelt Dennis trots. “Ik zorg dat alle spullen op de juiste plek staan, dat onze jongens kunnen trainen en sterker kunnen worden. Ik kan dan wel zelf geen militaire acties meer uitvoeren, maar ik kan wel anderen helpen.”

Positiviteit
Wie Dennis spreekt, ziet een positieve man. Opvallend positief, gezien zijn verleden. “Hoe dat kan? Ik kijk naar wat ik wél kan”, zegt Dennis. "Ik kan dan misschien niet meer fietsen, maar ik kan wel handbiken! Eigenlijk kan ik bijna alles.”

Toch schuilt onder deze enorme positiviteit ook verdriet. Dat wordt duidelijk als Van Esch vertelt over zijn toespraak tijdens de herdenking. “Ik wil dit doen voor Defensie, om een beetje reclame te maken. We kunnen veel mensen gebruiken. Maar ik wil het vooral doen om mijn collega’s die niet meer thuis zijn gekomen te eren.”

Bij de vraag of Dennis iemand of een specifieke situatie in gedachten heeft hierbij, breekt hij. “Dit is moeilijk voor mij om over te praten. Ik denk aan mijn ouders, wat zij hebben moeten doorstaan toen ze bericht over mij kregen. En aan alle ouders die hun hun kind niet meer levend terugzagen. Alle broers, zussen of vrienden die iemand verloren. Daar wil ik woensdag bij stilstaan.”

Dennis zal woensdag ook iets vertellen over de tatoeage die hij liet zetten na Afghanistan. Een Latijnse tekst: vulneratus, nec victus. "Gewond, maar niet verslagen", aldus Dennis. “Ik denk dat dat alles zegt over mij.”

De Herdenking Brabants Gesneuvelden is woensdag 16 september vanaf 18.53 uur live te volgen op Omroep Brabant via tv, web, app en Brabant+.