De veiligheid in Park Valkenberg, of juist het gebrek daaraan, is een hot topic in Breda. Vorige maand nog werd een 41-jarige vrouw overvallen en begin september werden dertien overlastgevers in het park op de bon geslingerd. In augustus startte de gemeente Breda een onderzoek om uiteindelijk het park veiliger te maken. Verslaggever Ruud Ritzen en cameraman Remco de Ruiter doken het donkere park in.

Bij binnenkomst van het park worden we al bijna geschept door een fatbiker. Er drijft een sterke wietwolk voorbij en in de verte rijdt een auto van de handhaving langzaam door het park. Het blijkt slechts een subtiel voorproefje: zowel de wietwalm, fatbikes als handhaving zullen nog vaak de revue passeren deze donderdagavond.

Overal in het park hangen plukjes mensen rond, met vooral jonge mannen. Het zijn er best veel. Zeker een vijftigtal. En dat worden er steeds meer, ziet ook Joris Zomerdijk de uitbater van T-huis, het restaurant met terras aan de rand van het park. "Het park had altijd al een rauw randje maar de laatste tijd zijn er heel wat mensen bijgekomen en dat begint op te vallen."

Die 'liederlijke' types, zoals Zomerdijk ze noemt, of in gewoon Nederlands junks, zitten op de bankjes langs de drukke looproute van station naar het centrum van Breda. Dagelijks gaan zo'n 40.000 mensen door Park Valkenberg.

In de uithoeken van het park hangen meer mannen doelloos rond. Er wordt drugs gebruikt. Slechts weinig mensen durven zich op de paden in dat deel van het park te begeven. Opeens komen drie jongens uit de bosjes. Ik schrik, maar er gebeurt niks. Het feit dat we als twee mannen op pad zijn, helpt wellicht.

Om zes over acht floepen de straatlantaarns aan. Alleen op de centrale looproute is  verlichting, op de andere paden wordt het steeds donkerder. Daar hangen dan ook de meeste junks rond. Er stopt een auto van handhaving bij een bankje waar twee mannen zitten. Ze worden aangesproken en moeten hun ID laten zien. De handhavers van de gemeente zijn duidelijk aanwezig.

"Gaat het over de veiligheid?", is het eerste wat voorbijganger Naomi vraagt als we haar aanspreken. Ze woont in de buurt en loopt vrijwel dagelijks door het park. Vaak alleen. "Nee, ik voel me absoluut niet veilig."

 

Ze wordt regelmatig lastiggevallen door ongure types, zo verteld ze. "Ze fluiten, sissen, roepen dingen over je uiterlijk en schelden je uit." Ze heeft een duidelijke boodschap voor de in het park rondhangende mannen. "Rot op, laat ons met rust en ga naar huis."

Het valt op dat veel vrouwen die alleen zijn, videobellend door het donkere park lopen. Zo voelen ze zich zo veiliger. Er kijkt iemand met ze mee.

Ook Rosanne wandelt alleen door het park, maar zegt helemaal niet bang te zijn. "Ik kijk gewoon heel boos, dat schrikt af", zegt ze breed lachend. Dat ze met een gevaarlijk ogende hond door het park loopt helpt ook.

Ze merkt wel dat er de laatste tijd steeds meer overlast is in de buurt, maar ziet ook dat er meer wordt gecontroleerd. De gemeente lijkt er alles aan te doen om de overlastgevers te storen en ze zo te bewegen het park te verlaten.

Twee auto's van handhaving rijden de hele avond rondjes door het park en richten regelmatig met een schijnwerper een flinke lichtstraal op de bankjes waar de junks zitten. Die mannen reageren amper. Twee fietsende handhavers mengen zich ook in de dans rondom de hangplekken. Ze maken heel wat meters in het duister.

De gemeente wil het park veiliger maken en vroeg onlangs de bezoekers om hulp. Joris Zomerdijk van het T-huis heeft wel een idee. "Zet een open sportschool of yogatent neer in het park. Hoe meer ogen in het park, hoe meer sociale controle, hoe minder die gasten overlast veroorzaken." 

Terwijl een fatbiker bijna een verliefd stelletje omverkegeld, verwoordt Victor, die regelmatig door het park fietst het gevoel van de avond het best. "Ik zou hier als vrouw nooit alleen durven te fietsen."