Met haar handen vol stapt Fleur Gräper de burgemeesterskamer op het stadhuis in Tilburg binnen. Ze heeft net meegelopen met een queer-wandeling en kreeg boeken en andere cadeaus mee. Mensen uit de stad ontmoeten, vindt ze heel belangrijk. “Het valt me op hoe open Tilburgers zijn. Ze willen graag dingen laten zien, vertellen verhalen en nemen me mee in wat ze belangrijk vinden”, vertelt de burgemeester.
De drukte van het burgemeesterschap had ze verwacht, maar blijkt soms pittiger dan gedacht. “Als je burgemeester wordt, weet je dat je geen negen-tot-vijfbaan hebt. Maar ik had verwacht dat ik iets meer grip op mijn agenda zou hebben. Al ben ik zelf ook heel nieuwsgierig en wil ik heel veel doen.”
De eerste maanden van haar burgemeesterschap omschrijft Fleur Gräper als een soort achtbaan. “Maar wel een heel leuke hoor”, lacht ze. “In het begin word je heel erg geleefd. Nu probeer ik ervoor te zorgen dat ik één dag in het weekend niet met mijn werk bezig ben. Dan maak ik graag tijd voor mijn kinderen en echtgenoot.”
Waar Gräper aan moet wennen, is dat ze als burgemeester van Tilburg altijd aan staat. “Als ik boodschappen ga doen, ben ik nog steeds de burgemeester. Dat maakt het maken van nieuwe vrienden ook best lastig, want ze kennen je toch als burgemeester. Het zou fijn zijn als je soms even uit je rol zou kunnen stappen.”
Hoewel ze het goed naar haar zin heeft in Tilburg, mist ze Groningen ook wel. “En dan vooral de mensen. Mijn zoon woont er nog en mijn schoonfamilie woont ook in die omgeving. Vorige week logeerde een goede vriendin van mij een week in Tilburg en dan merk je pas dat het heel fijn is om haar weer even dichtbij te hebben.”
De afgelopen zes maanden viel burgemeester Gräper met haar neus in de boter. “Ik begon met carnaval en daarna heb ik nog veel meer evenementen mogen bijwonen. Van de promotie van Willem II tot het Festival van het Levenslied en nu zitten we midden in de Tilburgse Kermis. De eerste dagen van de kermis had ik al het idee van: in wat voor wereld ben ik beland? En met Roze Maandag ging dat nog een keer over de kop. Daar mogen we als stad echt een stuk trotser op zijn.”
In haar eerste zes maanden besloot ze ook dat een ander groot Tilburgs evenement, Spoorpark Live, niet door zou gaan door de extreme hitte. “Het is gek, maar eigenlijk vond ik dat niet zo moeilijk. De boodschap is soms heel vervelend, maar het niet nemen van een besluit is veel moeilijker. Ik wil niet het gesprek moeten voeren over waarom ik een evenement wél heb laten doorgaan, waar gewonden of zelfs erger gevallen zijn.”
Het burgemeesterschap bevalt Gräper goed en ze geniet vooral van de bijzondere ontmoetingen met al die Tilburgers. Eén ontmoeting blijft haar tot dusver het meest bij. “Ik ging op bezoek bij een vrouw die honderd werd. Ze was slechtziend en slechthorend en je moest heel dichtbij zitten om een gesprek te kunnen voeren”, blikt de burgemeester terug. “Toen pakte ze mijn hand vast en zei: ik ben zo blij dat ik honderd geworden ben, want nu kan ik eindelijk de hand van een vrouwelijke burgemeester vasthouden. Dat raakte me.”
