Lexi Barker-Stone uit Helmond was flink nerveus toen ze tegen haar man Gerard moest gaan vertellen dat ze als vrouw door het leven wilde gaan. Acht jaar waren ze getrouwd, een homohuwelijk, vol liefde, tussen twee mannen. Maar Lexi wist al lang dat ze eigenlijk een vrouw was. Een jaar geleden ging ze in transitie en kan ze rekenen op de volle steun van haar man Gerard.

Gerard leerde Lexi veertien jaar geleden kennen. Ze krijgen nog steeds nare dingen over zich heen. Lexi was zelfs bang om in transitie te gaan en te gaan leven als vrouw. "Het was de hel in het begin." De eerste horde was het Gerard vertellen. "Mijn zorg was dat hij me niet meer wilde hebben."

Maar het liep heel anders. "Toen ze het vertelde, heb ik een half uur in een deuk gelegen", zegt Gerard. "Ik zei: meisje, ik weet dit allang." Hun relatie is niet zoveel veranderd eigenlijk, vinden Gerard en Lexi. "We zijn een heel sterk koppel", zegt Lexi. Alleen de hormonen die Lexi slikt, zorgen wel eens voor problemen. "Ik ga soms heel snel van 0 tot 200 qua irritatie."

Gerard en Lexi willen opnieuw gaan trouwen. "Het trouwboekje kunnen we niet veranderen", zegt Lexi. "Dus we willen opnieuw trouwen, zodat we man/vrouw in het trouwboekje hebben." En Gerard wil zijn vrouw "haar droomhuwelijk" geven. "Met een prachtige prinsessenjurk." Maar het huwelijk gaat pas gebeuren als de transitie van Lexi is voltooid.

Gerard worstelde in de jaren tachtig met zijn gevoelens. Hij is panseksueel. "Dat wil zeggen dat ik op de persoon verliefd word en dat iemands geslacht of hoe iemand zich identificeert me niets uitmaakt."

Toen hij 21 was, ging hij veel uit naar homokroegen. "Ik ging naar Amsterdam, naar Chez Manfred. Toen moest je nog aanbellen. Later was iedereen welkom in de bars, zonder dat je hoefde aan te bellen. Ook heteroseksuele koppels."

Gerard genoot van de vrijgevochten sfeer, die toen ontstond. "Maar dat zie je nu teruglopen. We gaan weer terug naar de gesloten deur. Op sommige punten gaan we terug in de tijd. Dat vind ik heel jammer. Terwijl het qua wetgeving heel wat beter is. Homohuwelijken mochten officieel nog niet."

De wetgeving is dus beter, maar de acceptatie in de samenleving, zien Gerard en Lexi dus weer teruglopen. "Op scholen en de sportclubs is minder tolerantie."

Gerard en Lexi hopen dat veel mensen naar de tentoonstelling Oudroze in Helmond komen kijken. De portretten staan op het Piet Blomplein. Met een QR-code kan de bezoeker ook de verhalen van de mensen op de foto’s horen. "Zij zijn degenen die voor ons gevochten hebben", zegt Lexi. "Ik hoop dat mensen naar de portretten kijken en beseffen dat de vrijheid die ze vandaag hebben, niet zomaar is ontstaan", zegt Gerard.