Als conducteur bij de NS kom je veel markante figuren tegen, weet Jack Smeekens uit ervaring. Markant figuur numero uno? “Dat is Herman Brood! Hij had geen kaartje gekocht, dus toen mijn vader hem controleerde ‘betaalde’ hij de treinreis met een originele schets die hij ter plekke maakte.” Deze staat nu op de arm van Jacks dochter Lisanne (28) uit Tilburg: “Zo kan ik hem altijd bewaren.”

Op de linkerarm van Lisanne Smeekens staat een merkwaardig gezicht met daarnaast een paar lijnen die een papegaai voorstellen. “De scheve lijnen moesten scheef blijven, zodat het zo veel mogelijk op het origineel blijft lijken”, vertelt Lisanne.

In 1999 werkte de vader van Lisanne, Jack, als conducteur bij de NS. In die tijd heeft hij heel wat bijzondere passagiers voorbij zien komen. "Herman Brood zat in de coupé met een papegaai op zijn schouder." Een kaartje had hij niet.

In plaats van hem een boete te geven, vroeg Jack of de zanger en kunstenaar een tekening wilde maken voor zijn kinderen. Brood stemde toe en vroeg of hij later terug wilde komen. "Mijn vader had er eerlijk gezegd weinig vertrouwen in, Herman Brood stond immers niet bekend om dat hij heel zorgvuldig en georganiseerd was”, lacht Lisanne.

Toen hij een half uur later bij Broods coupé terugkwam, had hij drie tekeningen af. “Eén voor mijn broer, één voor mij en één voor mijn vader.”

Op de tekening van haar vader staat een conducteur met een pet en uniform. Er staan ook wat woorden bij, maar een duidelijke boodschap zit er niet echt in. "Het is een beetje willekeurig allemaal, maar dat past ook wel bij Herman", lacht Lisanne. "Ik sluit ook niet uit dat hij dronken of stoned was."

Lisanne was nog maar een baby toen haar vader de tekeningen kreeg. Op die voor haar staat een man met een papegaai op zijn schouder, een soort zelfportret dus. "Maar het lijkt in de verste verte niet op hem." Toen Brood de tekeningen aan haar vader gaf zou hij gezegd hebben dat het 'leuke kleurplaten' voor de kinderen zijn. "Hij had nooit zo veel vertrouwen in zijn eigen tekenkunsten", zegt Lisanne. Maar tekenen op een originele én unieke Herman Brood, daar was geen sprake van: "Mijn vader heeft ze zelfs een tijd in de kluis bewaard."

Toen Lisanne op zichzelf ging wonen, kreeg ze haar tekening mee. Die hangt nu trots in haar eigen woning in Tilburg. “Dat voelde eigenlijk heel logisch. Het hoorde bij mij.” Door de zon begon de lichte stift waarmee de tekening gemaakt was te vervagen. "Ik wilde het niet kwijtraken." Zo verhuisde de bijzondere tekening nog één laatste keer: naar haar onderarm.

Behalve een plekje op haar lichaam, veroverde Brood inmiddels ook een plekje in haar hart. Zijn muziek, die Jack haar bijbracht, speelt een belangrijke rol in het leven van Lisanne. “Herman had een aparte geest. Hij worstelde ook met heel veel dingen, dat maakte hem mysterieus.”

Oudere mensen zijn vaak onder de indruk als Lisanne het verhaal vertelt, “maar veel mensen van mijn leeftijd weten niet wie Herman Brood is. Dat vind ik jammer, want hij heeft veel betekend voor de Nederlandse kunst en muziek.” 

Voor Lisanne gaat de tattoo misschien nog wel meer over haar vader dan over Brood. ”Als ik naar de tattoo kijk, zie ik mijn vader. Ik zie gewoon voor me hoe hij daar in die trein op Herman afstapte. Dat is echt hoe mijn vader is. Hij vraagt zoiets gewoon.”

Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.