Eetbuien, extreem afvallen en de drang om alles onder controle te houden. Jarenlang bepaalde een eetstoornis het leven van Kim ter Horst (28) uit Roosendaal. Twee jaar geleden lukte het haar om ermee af te rekenen. Haar verhaal is vanaf 2 november te zien in de documentaire Goed Genoeg van Cinetree. 

Kim braakt niet meer en slaat geen maaltijden meer over om haar gewicht onder controle te houden. “Ik ben nu te druk met leven”, lacht ze. In Roosendaal heeft ze haar draai gevonden als docent in haar eigen yogaschool. Ze is ook gediplomeerd ademcoach.

“Ik denk dat er altijd wel ergens een eetstoornis in je hoofd blijft sluimeren. Het verschil met vroeger is dat ik er van mezelf niet meer naar hoef te handelen. Ik heb nu andere manieren gevonden om met spanning en pijn om te gaan.”

In haar jeugd was dat wel anders. Als ze terugkijkt, beseft ze dat het zaadje voor haar problemen al werd geplant toen ze vijf jaar was. Haar ouders gingen toen uit elkaar. Haar vader bleef in Groningen wonen, Kim verhuisde met haar moeder, broer en zus naar Roosendaal. Ze begreep weinig van wat er gebeurde, maar de spanningen voelde ze des te meer.

 

“Ik ben altijd heel gevoelig geweest. Ik hield mezelf zelfs voor dat het misschien wel mijn schuld was.” Ze kropte haar gevoelens op, omdat ze niemand ‘tot last wilde zijn’. Tegelijk legde ze de lat voor zichzelf steeds hoger. Rond haar vijftiende begon ze maaltijden over te slaan, later kwamen er eetbuien bij. Zo ontwikkelde ze zowel anorexia als boulimia.

Na de middelbare school ging Kim naar de kunstacademie. Daar liepen de spanningen verder op. Goedbedoelde adviezen van hulpverleners, onder wie een diëtist, werkten juist averechts. “Die begon over boter smeren en ik dacht alleen maar: ‘Ben jij mal!’ Ik bleef braaf knikken en stemde overal mee in, maar op het moment dat ik een boterham op mijn bord had liggen, was ik niet te genieten. Ik voelde me enorm rot, omdat ik mezelf niet meer herkende.”

Het besef dat het echt niet goed met haar ging, kwam tijdens een uitje met haar klas naar de Veluwe. “Het was supergezellig, maar het was winter en ik had het ijskoud. Ik was vel over been en ik had geen energie meer. Ik had voortdurend het gevoel dat ik flauwviel. Eten lukte echt niet, want ik zat alleen maar in mijn hoofd. Ik moest eerder naar huis en dat vond ik verschrikkelijk.”

Ze vervolgt: “En weet je wat het gekke is? Twee dagen later denk je dat je jezelf hebt aangesteld, omdat er eigenlijk niks met je aan de hand is. Dat is het ambivalente aspect van een eetstoornis.”

Omdat het zo slecht met haar ging, moest Kim haar studie onderbreken. Een halfjaar verbleef ze in een kliniek in Goes, daarna volgde een deeltijdbehandeling. Daarmee was de eetstoornis niet voorbij. Ook toen ze er van buitenaf weer goed uitzag, ging ze vanbinnen kapot. “Op een gegeven moment was ik er klaar mee en had ik er vrede mee als ik zou gaan.”

Ook nadat ze haar studie had afgerond en in Breda op zichzelf was gaan wonen, kreeg ze terugvallen. Twee jaar geleden kreeg ze zomaar een ‘heel heftig besef’. “Ik dacht: of ik ga zo door, of ik zet er een streep onder. Met behulp van therapie is mijn angst om terug te vallen afgenomen. Ik heb geen verlammende angst meer en ik droom er niet meer over.”

In Nederland hebben ruim 220.000 mensen een eetstoornis. Volgens Stichting Kiem, die zich inzet voor betere herkenning en behandeling van eetstoornissen, raakt de ziekte vaak een heel gezin. Dat gold ook voor Kim. Haar moeder zette haar sociale leven grotendeels opzij om er voor haar dochter te zijn.

“Ik had het gevoel dat ik een paar jaar van haar leven had afgenomen. Maar zelf denkt ze daar heel anders over. Ze is trots dat ik er zo mooi ben uitgekomen. Het allermooiste wat ik voor mijn moeder terug mag doen, is gezond blijven.”

Kim wil met haar ervaringen anderen helpen. Dat was ook de belangrijkste reden om mee te doen aan de documentaire. “Bij een behandelaar dacht ik vaak: ‘Jij maakt dit niet mee en je weet helemaal niet waar je het over hebt.’ Ik hoop daarom dat mensen die worstelen met een eetstoornis zich wel herkennen in mijn verhaal. Ik wil ze laten zien dat ze zichzelf kunnen overwinnen.”

Goed Genoeg is gemaakt in samenwerking met Stichting Kiem en is vanaf 2 november te streamen via Cinetree.