Het klinkt als een sprookje om je grote liefde te ontmoeten tussen tienduizenden wandelaars tijdens de Vierdaagse in Nijmegen. Voor Marianne van Osch uit Schijndel en Walter Lensink uit Hilversum werd dat werkelijkheid. Al dreigde een afgewezen biertje roet in het liefdesverhaal te gooien. "Toen ik terugkwam was hij weg."
Het begon allemaal lang geleden op de Wedren in Nijmegen. Dat is het epicentrum voor de wandelaars tijdens de Vierdaagse. "Dat is 24 jaar geleden", herinnert Marianne zich nog goed. "Het was de laatste dag. We waren klaar met lopen en ik was daar met wat vriendinnen feest aan het vieren."
Walter was ook op dat plein met zijn vrienden. "Daar waren we met zijn allen een beetje aan het rondsnuffelen of er nog iet moois rondliep. Dat ging zo. Ik zag op een gegeven moment Marianne daar ergens zitten en viel meteen op haar mooie gezicht en mooie benen. Ik liep naar haar toe en vroeg of ze iets te drinken wilde."
"Maar wij gingen nog wat eten met vriendinnen, dus ik sloeg het biertje af", vult Marianne het verhaal aan. "Wij liepen vervolgens terug de stad in. Ik zei toen tegen mijn vriendinnen dat hij weleens de man van mijn leven zou kunnen zijn. Ik voelde dat gewoon meteen. Het was een warm gevoel van binnen. Echt meteen lekker verliefd."
Door haar vriendinnen werd Marianne dan ook meteen teruggestuurd naar de Wedren. "Ze zeiden dat ik hem op de bek moest pakken en dat ik mijn gevoel moest vertellen tegen hem", herinnert ze zich nog goed. Alleen toen ze terugkwam was hij al weg. "Het was de laatste dag, dus ik heb hem niet meer gezien."
Het gevoel voor Walter bleef en dus besloot Marianne om actie te ondernemen. "Ik heb toen een advertentie in de Volkskrant gezet. Het was een hele lap tekst met het verhaal van hoe het was gelopen. Het kostte me toen tachtig gulden. Die vrouw van de krant zei nog dat ik beter zijn telefoonnummer had kunnen vragen, maar ja dat had ik niet gedaan."
Een jaar lang bleef het stil tot Marianne weer afreisde naar Nijmegen voor de Vierdaagse. Vele avonden bracht ze door in Irish Pub The Shamrock, een kroeg waar veel wandelaars elkaar ontmoetten, zo ook Wouter. "Iedereen ging uit zijn dak. Op een gegeven moment zag ik Marianne op een bartafel staan. Dat moment vergeet ik niet meer. Ze ging echt helemaal los. Meteen had ze weer mijn interesse."
"Toen heb ik natuurlijk meteen zijn nummer gevraagd en hebben we gekletst", vult Marianne aan. Daarna bleef het maanden stil. Een half jaar later gingen ze weer samen op pad naar een wandelbeurs, maar de vonk ging pas echt over op een camping in Diekirch in Luxemburg. "Daar is het eigenlijk begonnen. Ik sliep bij een vriendin en hij bij vrienden. De eerste nacht bleven we braaf in ons eigen tentje, maar de tweede nacht sliep ik bij hem."
Inmiddels zijn Walter (65) en Marianne (70) al 22 jaar samen en wonen ze in Schijndel. Walter loopt dit jaar voor de vijfentwintigste keer lopen ze allebei nog steeds de Vierdaagse én keren ze ieder jaar nog even terug naar de kroeg waar het liefdesverhaal voor het stel écht begon. "Dit is een bijzondere plek voor ons. Het voelt heel mooi om hier nu zo te staan", zegt ze aan de bartafel waar ze ooit wild op stond te dansen.
"Het voelt als thuiskomen", vertelt Marianne met een glimlach op haar gezicht. "Het is een plek met veel mooie herinneringen. Ik had dit alles niet verwacht op het moment dat wij elkaar tegenkwamen. Er zijn hier tienduizenden mensen in de stad, maar toch tref je elkaar weer. Het heeft zo moeten zijn."
Hier lees je alle verhalen over de Nijmeegse Vierdaagse.
