Koos de Visser was de laatste garnalenvisser van Moerdijk, maar moest noodgedwongen stoppen omdat de regels strenger werden. Het schip waarmee hij jarenlang op de Noordzee voer, is ontmanteld en hij zette zijn loopbaan elders voort. Juist daar wordt hij keer op keer geconfronteerd met de onzekerheid over het voortbestaan van zijn dorp.
Nog regelmatig kijkt De Visser de video terug waarop zijn vissersboot voor de laatste keer de haven van Stellendam op het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakkee binnenvoer. Hoewel hij sindsdien niet meer de zee op gaat voor zijn werk, heeft hij er weinig moeite mee. "Het leven zonder varen bevalt heel goed", vertelt hij.
Nieuw werk bij de Rijksdienst
Inmiddels heeft hij ander werk gevonden. "Ik werd benaderd door de RVO, de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Daar werk ik nu twintig uur per week voor het innovatieplatform." In die baan heeft hij veel baat bij zijn jaren in de visserij, want hij komt nog altijd veel in havens en bij oude collega's.
Hij kon erop wachten: op zijn nieuwe werk krijgt hij geregeld de vraag waar hij vandaan komt. "Als ik dan zeg dat ik uit Moerdijk kom, is het eerste wat ze vragen wat er allemaal gebeurt in het dorp en of ik al weg moet." Ook op verjaardagen is de onzekerheid over het voortbestaan van het dorp hét gespreksonderwerp.
Niet de eerste, niet de laatste
In de aflevering van januari vertelde De Visser: "Ik ga niet als eerste weg uit Moerdijk, maar ik zorg ook dat ik niet de laatste ben." De eerste zal hij hoe dan ook niet meer zijn.
Martin Brusse en zijn vrouw verhuizen deze maand naar België, na jarenlang in het dorp te hebben gewoond.
Hier lees je alle verhalen over het verdwijnen van het dorp Moerdijk.
