Voor de 16-jarige Luana de Kort uit Oss werd het duel tussen PSV en Sparta er een om nooit te vergeten. Gewapend met een grote Braziliaanse vlag en een flinke dosis geduld stond ze na afloop te wachten op haar grote held: PSV-aanvoerder Mauro Júnior. Wat daarna gebeurde, had ze nooit durven dromen.
Luana is al jarenlang fan van PSV, maar haar bewondering voor Mauro Júnior gaat nog een stap verder. Dat heeft alles te maken met haar Braziliaanse roots.
"Wij zijn echt PSV-fans thuis. En als er dan een Braziliaan bij PSV speelt, maakt dat het extra bijzonder. Mijn moeder is Braziliaans, vandaar", vertelt ze een dag na haar bijzondere ontmoeting.
Trots op Mauro
De timing van het moment kon bijna niet mooier. Eerder deze week werd bekend dat Mauro Júnior voor het eerst is opgeroepen voor de selectie van Brazilië. "Dat hij voor het nationale team is geselecteerd, geeft echt een gevoel van trots. Dat is gewoon supertof."
Na de 4-1 overwinning van PSV bleef Luana nog even hopen op een glimp van haar idool Mauro Júnior. Samen met een vriend stond ze na de wedstrijd met haar Braziliaanse vlag langs de route waar de spelers naar binnen gingen. Niet zomaar een vlag overigens: op het doek prijkt al langer een handtekening van Mauro zelf. "Die heeft hij er vorig jaar al op gezet. Daarom is die vlag voor mij ook heel speciaal."
Ineens kwam het shirt
Lang leek het erop dat haar held haar niet had gezien. Mauro was al onderweg naar binnen toen er iets onverwachts gebeurde. "Hij ging de gang in terug naar binnen, maar deed toen toch zijn shirt uit. Hij gaf het aan iemand en die persoon gaf het vervolgens aan mij."
Het bleek niet zomaar een supportersshirt te zijn, maar het wedstrijdshirt dat Mauro zojuist had gedragen. "Het was nog helemaal vochtig", lacht Luana. "Er zitten zelfs nog wat spetters op. Natuurlijk ruikt het een beetje naar zweet, maar dat hoort erbij. Het is tenslotte gedragen."
Het shirt wassen dan maar? Daar wil ze niks van horen. "Nee, nee nee, dat ga ik niet doen."
Tranen van geluk
Toen het shirt eenmaal in haar handen lag, kon Luana haar emoties niet meer bedwingen. "Ik moest meteen huilen. Ik vond het zó speciaal. Ik kon eigenlijk niet geloven wat er gebeurde."
Op beelden van het moment is te zien hoe de emoties de overhand nemen. Een reactie die volgens haar alles zegt over wat Mauro voor haar betekent. "Niet alleen Mauro trouwens. Ik heb dat ook met andere Braziliaanse spelers gehad die bij PSV hebben gespeeld. Maar dit was echt iets heel bijzonders."
En nu Mauro voor het eerst mag dromen van een interlanddebuut voor Brazilië, is de herinnering voor Luana alleen maar waardevoller geworden. "Dat maakt het extra speciaal."
