Paleontoloog. Zeg het eens hardop, valt niet mee, hé? Voor de meesten onder ons is het een echte tongbreker, maar bij Skylar van Kruisdijk uit Luyksgestel rolt het woord soepel uit zijn mond. Twaalf jaar oud is hij nog maar, en hij weet nu al met zekerheid dat het zijn droomberoep is.

Zoeken naar fossiele botten en resten in de grond, uitvogelen hoe uitgestorven dino's, mammoeten en haaien leefden en eruit zagen. Vele miljoenen jaren geleden liepen of zwommen ze hier gewoon rond.

Skylars fascinatie voor dinosaurussen begon als klein jongetje met de Jurassic Park-films. "De eerste heb ik wel vijf keer gezien", zegt hij. Niet lang daarna besefte hij dat de botten van die prehistorische giganten nog steeds te vinden zijn, diep onder grond. "Eerst kwam ik erachter wat archeologie was, en dat dat te maken heeft met wat mensen vroeger hebben gemaakt. Maar ik wilde juist meer weten over de dino's. Nou, dat beroep bleek ook te bestaan."

Van zijn ouders kreeg Skylar opgravingsgereedschap zodat hij in de grond kon gaan zoeken. Werkhandschoenen, een geologische hamer, een beitel en een veiligheidsbril. Daar ging hij, met zijn uitrusting, de natuur in of naar een berg zand waar ze aan het bouwen waren.

En de jonge onderzoeker bleek talent te hebben. Waar anderen achteloos aan een steen voorbij lopen, ziet Skylar aan de vorm en grilligheid dat het om een waardevolle vondst gaat. Eenmaal thuis probeert hij uit te vogelen of het om een uitgestorven dier gaat. En als hij er echt niet uitkomt, stuurt hij het op naar het Oermuseum in Boxtel, waar ze verder onderzoek doen voor hem.

In eerste instantie ging moeder Britt ervan uit dat haar zoon maar wat bij elkaar fantaseerde. "Wat zuigt die jongen toch allemaal uit z'n duim, laat maar een beetje kletsen", dacht ze. "Maar het klopte precies wat hij zei. Skylar heeft echt aanleg."

In zijn klas is Skylar degene met de meest bijzondere hobby. "Ze hadden er allemaal nog nooit van gehoord", zegt hij. "Mijn juf vond het helemaal leuk, zij hielp me met zoeken en toen mocht ik spreekbeurten geven."

Toen Skylar een keer op de zolder van zijn school een spelletje moest halen, zag hij een afgesloten kist waarop stond 'Niet aankomen'. "Sowieso heb ik 'm opengemaakt", lacht hij. "De kist zat vol met botten, zoals een walviswervel en de bovenste nekwervel van een stier. En die mocht ik hebben, omdat ze wisten dat ik daar helemaal gek van ben. Dat was een mooie vondst, ook al was-ie niet in de grond!"

Zoetjesaan verzamelde Skylar een flinke collectie ammonieten, haaientanden en andere fossielen op zijn kamer. Maar toen hij weer eens met een nieuwe aanwinst thuiskwam, paste het er eigenlijk niet meer bij, zo overvol stond het.

"Mijn vader heeft daarom een speciale bouwkeet geregeld voor achter in de tuin, waar ik alles kwijt kan." Het is een heus onderzoekslab geworden, met een professionele naam: SkyBones Paleontology staat op de knalgele deur. Dit is Skylars domein, waar alle prehistorische schatten uitgestald staan en interessante krantenknipsels aan de muur hangen. Het voorzichtig schoonmaken van versteende resten, turen onder de microscoop, chatten met andere dino-fans en filmpjes over bijzondere vondsten bekijken, de jongen is er uren mee bezig.

In Nederland liggen best wat haaientanden, maar zomaar zoeken op het strand zit er volgens de 12-jarige niet in. "Als de kustwacht me ziet met m'n hamertje en beiteltje, dan krijg ik een bekeuring want je hebt een vergunning nodig."

Er zijn ook mammoetresten, diep verborgen op de bodem van de zee, weet Skylar. "Dat komt omdat Nederland vroeger helemaal onder het ijs zat, en in die tijd gingen ook de mammoeten dood. Dat ijs is gaan smelten en toen zijn al die botten in de zee terecht gekomen. Alleen met zware stormen spoelen ze aan."

 

Binnenkort kan de jonge onderzoeker zijn hart ophalen. Samen met zijn ouders en broertje vertrekt hij naar Normandië, een plek waar alles draait om zijn passie. "We gaan op fossielenvakantie. Er is een strand waar je zonder vergunning mag zoeken. Het is echt een topplek, want je vindt er bijzondere dingen, zoals ammonieten en prehistorische schelpen", glundert hij.