Vincent uit Breda was een echte sfeermaker, die alles uit het leven haalde en hardop durfde te zeggen wat andere mensen alleen maar dachten. Een fatale motortocht met vrienden in Frankrijk veranderde alles. Vincent overleed op zijn 25e verjaardag. Ter ere van hem namen zijn familieleden en verschillende vrienden allemaal een zelfde soort tattoo.

"Dit is de beste vakantie ooit", liet Vincent nog weten aan zijn moeder in de zomer van 2024. Samen met vrienden genoot hij in Frankrijk van tochtjes op de motor met de mooiste uitzichten. Op 2 augustus, de dag waarop hij 25 jaar werd, ging het mis in een steeds scherper wordende bocht.

"Het was pure pech", vertelt zijn zus Robin (28). "Hij had die route eerder op de dag ook al gereden maar de tweede keer ging het fout. En dat op zijn verjaardag. Dat bedenk je niet. En toch past het tegelijkertijd heel erg bij m'n broer, alles ging altijd op een bijzondere manier bij hem."

Ze omschrijft hem dan ook als een 'bijzonder persoon'. "Vincent deed altijd gekke dingen en was helemaal zichzelf. Hij dacht niet na, hij deed gewoon. Iets wat iemand anders niet deed, kon hij maken en dat werd ook geaccepteerd. Recht voor zijn raap, een echte gangmaker in de groep. Als familie dachten we na het ongeluk dan ook: als het dan moest, dan moest het natuurlijk op zijn verjaardag. Dat kan er maar eentje zo plannen", glimlacht ze.

Vincent had een sleeve op zijn arm in de vorm van een soort honingraat, met allerlei vakjes. Er was op een dag nog één vakje leeg. "Mijn moeder zei dat hij er een bijtje in moest laten tatoeëren, omdat dat erbij paste. "Ik ga toch geen bijtje op m'n arm zetten, da's raar", was zijn reactie. Maar een paar dagen later stond 'ie er toch op, hij had geluisterd."

Na het overlijden van Vincent wilde hun moeder een tattoo van hetzelfde bijtje, op precies dezelfde plek. "Door het gesprek over het bijtje had dat voor haar extra betekenis. Dat bracht de hele familie aan het denken: wij willen ook een bijtje, dan is hij altijd 'bij' ons. Mijn moeder, vader, ik, en twee nichten, ooms en tantes hebben er nu allemaal eentje. Ook een paar vrienden hebben er een. Een paar vrienden en onze bonusvader zijn nog met het ontwerp bezig."

Sommigen hebben precies hetzelfde bijtje als Vincent had, anderen hebben er een eigen draai aan gegeven. "Het is een herinnering aan Vincent die we samen kunnen delen, dat maakt het extra mooi."

Behalve Vincent was niemand in de familie eigenlijk ooit van plan een tattoo te nemen. "Wij zijn helemaal geen tattoomensen. Toen Vincent zijn eerste tattoo zette vonden we dat wel stoer staan bij hem, ook al zouden we er zelf geen nemen. Hij maakte zich nergens druk om en zei dan: 'Een tattoo is toch mooi, boeien!' Zijn plotselinge overlijden zorgde bij ons voor een verandering. Nu zijn we met hem verbonden én sterker dan ooit met elkaar." 

De gezamenlijke tattoo sluit ook goed aan bij wat Vincent was: een bezige bij. "Altijd druk bezig met sleutelen aan motortjes in de loods in zijn vrije tijd, overdag werken als timmerman en tussendoor altijd bezig met het helpen van anderen", glimlacht Robin.

Het gemis is na twee jaar nog vers. "Er zijn moeilijke momenten maar we staan er positief in. Vincent is nog steeds bij ons, zeker op grote momenten die we met hem hadden willen delen. We vieren zijn verjaardag elk jaar met familie en vrienden en wisselen dan verhalen uit. Het is heel mooi dat je hem nog zo levendig voor de geest kan halen. Er was met hem altijd iets wat grappig of gek was. Wat we altijd zullen onthouden, zijn de woorden die hij altijd zei: 'Maak je niet druk, alles komt goed!'"

Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.