Bijna negen jaar lang wachtte Nina Mekes op duidelijkheid in de zaak van de gewelddadige dood van haar moeder Hennie de Laat. Woensdag kwam die er eindelijk. Werner de R. werd veroordeeld tot tien jaar cel voor doodslag. “Een soort van opluchting mag ik het wel noemen”, zegt Nina na afloop van de uitspraak.

Helemaal tevreden met de straf is ze niet. “Geen enkele straf is goed voor wat er met mijn moeder is gebeurd. Maar als er niemand wordt veroordeeld, dan word je helemaal gek in je hoofd.” Nina was zeventien toen haar moeder op 23 december 2017 met extreem geweld om het leven werd gebracht. Hennie werd gevonden in de buurt van enkele garageboxen aan de Hoogvensestraat in Tilburg.

Woensdag stelde de rechtbank vast dat Werner degene is die Hennie heeft gedood. Voor Nina voelt dat als erkenning. Ze is vooral opgelucht dat de zaak niet eindigt met een vrijspraak. “Ik ben heel blij dat het niet wordt afgestreept en hij gewoon vrijkomt.” Toch hoeft Werner niet meteen de cel in. Hij gaat in hoger beroep en mag die rechtszaak in vrijheid afwachten.

Ben je geïnteresseerd in rechtbankverhalen? Luister dan ook naar onze podcast. 

De afgelopen bijna negen jaar waren zwaar voor Nina. "Het leek wel een film. Maar je gaat door met je leven, maar intussen staat je leven ook stil", zegt ze. 

Het gemis van haar moeder bleef ondertussen overal in terugkomen. “Je hebt je moeder zo hard nodig. Ik spreek ook namens mijn broers en mijn hele familie. Ze was gewoon een gouden vrouw. We hadden haar allemaal nog heel hard nodig.”

Dat jarenlang niemand voor haar dood werd veroordeeld, maakte het volgens Nina nog moeilijker. “Dan denk je dat de hele wereld tegen je is. Je bent boos op de hele wereld en je snapt het gewoon niet.”

De uitspraak zorgt daarom voor enige rust, maar neemt het verdriet niet weg. “Ik zal verder moeten, maar ik weet niet of het van binnen ooit lukt om verder te gaan." Want ze mist haar moeder nog iedere dag: “Het is echt een diepe wond die nooit meer geheeld gaat worden.”

 

Hennie betekende alles voor haar dochter: “Ze was mijn hele wereld. Mijn alles. Mijn beste vriendin en mijn steun en toeverlaat.” Nina gelooft dat haar moeder woensdag bij haar was. “Ik ben heel blij dat dit vandaag naar boven is gekomen. Ik weet ook zeker dat ze bij mij is, dat ze hier vandaag bij ons is.”

Toch blijft er één belangrijke vraag onbeantwoord: waarom moest Hennie dood? De rechtbank neemt het Werner kwalijk dat hij geen verantwoordelijkheid heeft genomen voor wat er is gebeurd. Voor Nina is dat extra moeilijk, omdat Werner dicht bij het gezin stond. “Hij was onze beste vriend. Ik vind het nog steeds heel raar dat hij in negen jaar tijd geen contact met ons heeft opgenomen.”

Intussen heeft de advocaat van Werner aangegeven dat ze in hoger beroep gaan. “We zijn er nog steeds niet", zegt Nina "Maar ik zeg altijd: geduld wordt beloond.”